Nuraghe

Geschiedenis van de Nuraghe

De oudste nuraghes dateren van ongeveer 1800 voor Chr in het begin van de bronstijd. De laatsten werden in de ijzertijd gebouwd rond 180 v Chr. Door de jaren heen werden de nuraghes steeds complexer, van kleine vierkante torens tot grote ronde kastelen die het niet onderdoen voor onze kastelen uit de middeleeuwen.

Aan het eind van het nuraghe-tijdperk, waren er zo’n 30.000 nuraghe verspreid over heel Sardinië. Door de tijd heen hebben de eilandbewoners deze stenen gebruikt voor hun eigen bouwwerken en omheiningen, zodat er nu nog zo’n 7.000 nuraghe over zijn gebleven. Van welke sommige nog in redelijk goede staat zijn gebleven, zoals bijvoorbeeld de nuraghe in Santa Sabina.

De verdwijning van het nuraghe volk liep gelijk met de de opkomst van het Romeinse rijk, al is het niet zeker wat het volk heeft doen verdwijnen of wat er met de nazaten gebeurd is. Over het nuraghe volk zelf is weinig bekend. Ze waren qua techniek en ontwikkeling hun tijd ver vooruit, dit is te concluderen op basis van de opgegraven kunstvoorwerpen. Helaas heeft dit bijzondere volk geen schrift nagelaten, het is dus maar een vraag of we ooit meer te weten zullen komen over dit bijzondere volk en hun indrukwekkende bouwwerken.

Als logo hebben we gekozen voor een Nuraghe. De nuraghes De nuraghes zijn 4000 jaar geleden gebouwd door een volk op Sardinië, dat zijn tijd ver vooruit was qua cultuur, techniek en bouwkunsten. Helaas is het volk verdwenen, maar de nuraghes kun je nog steeds over het hele eiland terugvinden.

Omdat Aromi dal Mondo sterke banden heeft met Sardinië, zochten wij iets van dit eiland om ons te vertegenwoordigen. Dit volk is het meest traditionele en authentieke volk van Sardinië. Daar komt bij de dat de bouwwerken nog steeds bestaan. De betrouwbaarheid en kwaliteit van deze authentieke bouwwerken, komt overeen wat wij voor Aromi dal Mondo voor ogen hebben.

Reconstructie van Su Nuraxi

Hergebruik van nuraghe stenen door herders

Als logo hebben we gekozen voor een Nuraghe. De nuraghes De nuraghes zijn 4000 jaar geleden gebouwd door een volk op Sardinië, dat zijn tijd ver vooruit was qua cultuur, techniek en bouwkunsten. Helaas is het volk verdwenen, maar de nuraghes kun je nog steeds over het hele eiland terugvinden.

Omdat Aromi dal Mondo sterke banden heeft met Sardinië, zochten wij iets van dit eiland om ons te vertegenwoordigen. Dit volk is het meest traditionele en authentieke volk van Sardinië. Daar komt bij de dat de bouwwerken nog steeds bestaan. De betrouwbaarheid en kwaliteit van deze authentieke bouwwerken, komt overeen wat wij voor Aromi dal Mondo voor ogen hebben.

Geschiedenis van de Nuraghe

De oudste nuraghes dateren van ongeveer 1800 voor Chr in het begin van de bronstijd. De laatsten werden in de ijzertijd gebouwd rond 180 v Chr. Door de jaren heen werden de nuraghes steeds complexer, van kleine vierkante torens tot grote ronde kastelen die het niet onderdoen voor onze kastelen uit de middeleeuwen.

Aan het eind van het nuraghe-tijdperk, waren er zo’n 30.000 nuraghe verspreid over heel Sardinië. Door de tijd heen hebben de eilandbewoners deze stenen gebruikt voor hun eigen bouwwerken en omheiningen, zodat er nu nog zo’n 7.000 nuraghe over zijn gebleven. Van welke sommige nog in redelijk goede staat zijn gebleven, zoals bijvoorbeeld de nuraghe in Santa Sabina.

De verdwijning van het nuraghe volk liep gelijk met de de opkomst van het Romeinse rijk, al is het niet zeker wat het volk heeft doen verdwijnen of wat er met de nazaten gebeurd is. Over het nuraghe volk zelf is weinig bekend. Ze waren qua techniek en ontwikkeling hun tijd ver vooruit, dit is te concluderen op basis van de opgegraven kunstvoorwerpen. Helaas heeft dit bijzondere volk geen schrift nagelaten, het is dus maar een vraag of we ooit meer te weten zullen komen over dit bijzondere volk en hun indrukwekkende bouwwerken.

Reconstructie van Su Nuraxi

Hergebruik van nuraghe stenen door herders

Doel van de Nuraghe

Er is weinig bekend over het doel van de nuraghe, hoewel er veel theorieën zijn. Wij beschrijven hier de theorie die door de meeste experts als aannemelijk wordt beschouwd. De nuraghe zou een dubbele functie hebben gehad. In de minder bevolkte gebieden was de Nuraghe een soort wachttoren. Ze bevinden zich op  heuveltoppen op zichtbare afstand van elkaar. Zo konden ze met elkaar communiceren door op de top van de nuraghe vuren aan te steken.

In dichtbevolkte gebieden, waren er hele complexen van nuraghe, zoals middeleeuwse kastelen. Hier lijkt het erop dat de nuraghe hier meer bedoeld was als dorpscentrum. Meestal stond er niet 1 maar meerdere nuraghe welke door muren aan elkaar werden verbonden. Men denkt dat het doel van deze nuraghe vooral bestond uit voedselopslag, verering van de goden en waarschijnlijk de woonplaats van de leider van de lokale stam. Het ‘gewone volk’ woonde in kleine en lage nuraghe-achtige gebouwen rond dit nuraghe complex. Het bekendste complex,  Su Nuraxi in Barumini, is aan het ENESCO erfgoed is toegevoegd.